الميرزا القمي
122
جامع الشتات ( فارسي )
جواب : عمل چنين شخصي پايه ندارد ونماز كردن با أو اعتبار ندارد وبا نهايت اشكال است ، بلكه هر گاه مقصر است در تحقيق حق ، اقتدا به أو نمىتوان كرد . 279 : سؤال : شخصي مسائل ضرورية محتاج اليه خود را از مجتهد فرا گرفته وباز عمل كرده ، آيا جايز است بعد از ممات آن مجتهد تقليدا له به قول أو عمل نمايد وبه ديگران بگويد كه به قول آن مجتهد عمل نمايند با وجود مجتهد حي يا نه - ؟ جواب : دور نيست جواز عمل أو ، به قول مجتهد أول ، ولكن ديگران بايد خود به مقتضاى تشخيص خود ، تكليف خود را به عمل بياورند وبه محض قول أو كه به قول آن مجتهد عمل كنند ، اكتفا نكنند وبه هر حال أحوط ، اين است كه با تيسر عمل به قول مجتهد حي ، اكتفا به تقليد ميت نكنند . 280 : سؤال : بعضي از فضلا مىگويند كه " على ولى الله " را در اذان يك مرتبه بگوييد وترك نكنيد كه على ولى الله ، روح نماز است ونماز ، بي أو صورت ندارد ، حقيقت را بيان فرماييد . جواب : اشهد ان عليا ولى الله ، نه جزء اذان ونه اقامه است واما در گفتن آن ، مضايقه نمىكنم ، به قصد تيمن يا به اعتبار آنچه دلالت دارد بر ذكر ولايت عقيب نبوت وأحوط در اقامه ، ترك آن است ، چون فرمودهاند كه فصول اقامه را به شتاب ومتوالى بگويند وذكر آن منافى نماز وتوالى است واين كه فرمودهاند در اذان ، يك بار بگويند از براي اين است كه فرق ظاهر شود ، ما بين آن وساير فصول اذان ، تا توهم جزئيت نشود وسخن بعض فضلا كه نماز ، بي أو صورت ندارد ، صورتي ندارد . 281 : سؤال : همچنانكه علما ، مطلق ذكر دعا را در نماز ، مضر نمىدانند ، آيا مطلوب است ذكر هم در هر جايى از نماز باشد همين كه ذكر خداست ضرر ندارد يا نه ؟ جواب : مطلق ذكر در نماز ضرر ندارد ، مگر اينكه در بين قرائت باشد وبه نحوى كند كه قرائت را از أسلوب قرائت خارج نكند . 282 : سؤال : هر گاه شخصي به سفر چهار فرسخى مىرود واحتمال مىدهد كه در آن مكان قصد اقامه كند ، يا سى روز متردد بماند ، آيا نماز را قصر مىكند وبرگشتن